طبقه بندی مواد مصرفی پزشکی

مواد مصرفی پزشکی به دستگاه های پزشکی مصرفی با تعداد محدودی از کاربردهای تایید شده توسط بخش نظارتی دارو، از جمله مواد مصرفی پزشکی یکبار مصرف و قابل استفاده مجدد اطلاق می شود.

انواع مختلفی از مواد مصرفی پزشکی مورد نیاز برای فعالیت های پزشکی وجود دارد و استانداردهای طبقه بندی نیز متفاوت است. اکثر بیمارستان ها آنها را بر اساس شرایط کاری واقعی آنها طبقه بندی می کنند. روش های رایج طبقه بندی شامل موارد زیر است:

طبقه بندی بر اساس ارزش

مواد مصرفی پزشکی مشخصات پیچیده ای دارند و قیمت آنها بسیار متفاوت است. در مدیریت روزانه، برای دستیابی به مدیریت هدفمند و نتایج مدیریتی بهتر، مواد مصرفی پزشکی به طور کلی بر اساس ارزش آنها و در ترکیب با وضعیت واقعی کاربرد بالینی، به دو دسته-مواد مصرفی کم ارزش و-با ارزش بالا طبقه بندی می شوند.

مواد مصرفی{0}}کم به مواد بهداشتی با قیمت واحد نسبتاً پایین که نیازی به کاشت یا مداخله در بدن انسان ندارند (مانند مجموعه‌های تزریق، سرنگ‌ها، پانسمان‌ها) اطلاق می‌شود. مواد مصرفی کم‌ارزش معمولاً در بخش‌های بیمارستان به صورت روزانه استفاده می‌شوند. اگرچه قیمت واحد آنها نسبتاً پایین است، اما تقاضای زیادی دارند و به طور گسترده در بخش های مختلف مورد استفاده قرار می گیرند. آنها مواد مصرفی اولیه مورد نیاز بیمارستان ها برای انجام فعالیت های تشخیصی و درمانی معمول هستند و حجم زیادی از فضای انبار و هزینه های موجودی را در بیمارستان ها اشغال می کنند.

مواد مصرفی با ارزش-بالا به مواد مصرفی پزشکی اطلاق می‌شود که مستقیماً روی بدن انسان اثر می‌گذارند، الزامات ایمنی سخت‌گیرانه دارند، در مقادیر بالینی زیاد استفاده می‌شوند، قیمت‌های نسبتاً بالایی دارند و بار مالی زیادی بر بیماران تحمیل می‌کنند. آنها شامل انواع اینترونشنال عروقی، انواع ایمپلنت های ارتوپدی، انواع جراحی مغز و اعصاب، انواع الکتروفیزیولوژیک، انواع ضربان ساز و غیره می باشند که بیشتر این مواد مصرفی مواد تخصصی هستند. در مقایسه با{4}}مواد مصرفی کم ارزش، در مقادیر کمتر استفاده می‌شوند، اما گران هستند و سرمایه در گردش و هزینه‌های موجودی بیمارستان را اشغال می‌کنند.

مواد مصرفی پزشکی را می‌توان بر اساس کاربردهای مختلف آنها در فعالیت‌های پزشکی بالینی به هفت دسته طبقه‌بندی کرد، از جمله مواد تزریقی و سوراخ‌کننده و مواد پلیمری، مواد بهداشتی پزشکی و پانسمان‌ها، برخی از دستگاه‌های پزشکی رایج در اتاق‌های عمل، تجهیزات و قطعات جانبی اشعه ایکس پزشکی، دیالیزورها و لوله‌های دیالیز، و لنزهای داخل چشمی. و مواد مصرفی خاص مانند کاتترها، سیم های راهنما و استنت های اختصاص داده شده به بخش های بالینی.

دسته اول شامل تجهیزات پزشکی با سطح خطر پایین است که مدیریت معمول می تواند ایمنی و اثربخشی آنها را تضمین کند.

دسته دوم شامل تجهیزات پزشکی با خطرات متوسط ​​است که برای اطمینان از ایمنی و اثربخشی آنها نیاز به کنترل و مدیریت دقیق دارند.

دسته سوم شامل تجهیزات پزشکی با خطرات نسبتاً بالا است که برای اطمینان از ایمنی و اثربخشی آنها اقدامات ویژه ای برای کنترل و مدیریت دقیق نیاز دارند.

هنگام ارزیابی سطح خطر دستگاه های پزشکی، عواملی مانند هدف مورد نظر، ویژگی های ساختاری و روش های استفاده از تجهیزات پزشکی باید در نظر گرفته شود.

در مدیریت روزانه مواد مصرفی پزشکی می توان آنها را با توجه به ویژگی های مختلف طبقه بندی و مدیریت کرد.

1)مواد مصرفی بر اساس اینکه آیا می توان آنها را در بدن انسان کاشت کرد به مواد مصرفی قابل کاشت و مواد مصرفی غیرقابل کاشت طبقه بندی می شوند.

2) مواد مصرفی را با توجه به محل تولید می توان به مواد مصرفی داخلی و مصرفی وارداتی طبقه بندی کرد.

3) با توجه به اینکه آیا می توان مشخصات را قبل از عملیات تعیین کرد، مواد مصرفی را می توان به مواد مصرفی مدیریت موجودی و مواد مصرفی سفارشی طبقه بندی کرد (مانند صفحات استخوانی، میخ های استخوانی و سایر مواد مصرفی، مشخصات و مدل های مورد نیاز را فقط می توان در حین عملیات تعیین کرد).

4) با توجه به اینکه آیا می توان آنها را دوباره استفاده کرد، مواد مصرفی را می توان به مواد مصرفی یکبار مصرف و مواد مصرفی قابل استفاده مجدد و غیره طبقه بندی کرد.