گاز طبی یک منسوجات پزشکی رایج است. در زیر چند نوع رایج گاز طبی آورده شده است:
1. گاز سنتی
بافته شده در بافت ساده با نخ پنبه متوسط و درشت، با ساختار سازمانی پراکنده. پس از سفید شدن و چربی زدایی، خاصیت جذب رطوبت و پراکندگی خوبی دارد. محصول تحت دمای بالا و فشار بالا ضد عفونی می شود. مناسب به عنوان ماده پایه برای بانداژ پزشکی، پوشش و غیره.
2. گاز بانداژ الاستیک
با استفاده از رشته‌های نخی قوی تابیده یا نخ هسته‌های پنبه‌ای اسپندکس که در جهت پیچش چپ و راست چیده شده‌اند به‌عنوان نخ تار، و نخ‌های تک درشت به‌عنوان نخ پود، بافته‌شده در یک بافت ساده (یا بافندگی تار بافتنی)، کشیدگی کشسان نوار تار می‌تواند به 50% می رسد و اثر آن در رفع رکود خون و خونریزی هنگام پیچیدن است زخم ها
3. پانسمان زخم با گاز
همچنین به عنوان گاز غیر چسبنده شناخته می شود، با افزودن انیدرید استیک به خمیر سلولز، استری کردن آن با مقدار کمی اسید سولفوریک و چرخاندن آن به الیاف استات سلولز ساخته می شود. دارای ویژگی های رنگ سفید، نرمی، کرکی، غیر سمی، بی بو و غیر تحریک کننده برای پوست است. میزان بازیابی رطوبت آن (در دمای 20 درجه و رطوبت نسبی 65 درصد) بین 6 تا 7 درصد است. هنگامی که به صورت گاز و باند بافته می شود، این مزیت را دارد که به خون و ترشحات چرکی نچسبد و می تواند باعث بهبود زودهنگام زخم شود.
4. گاز نبافته
گاز طبی خالی با استفاده از توری پنبه ای و آب برای سوراخ کردن و سفت شدن آن ساخته می شود و سپس برای استفاده بعدی سفید و ضد عفونی می شود.
5. گاز نبافته کامپوزیت پارچه
کامپوزیت چند لایه از مش پنبه و مش الیاف مصنوعی. قطر مش مش الیاف مصنوعی 0.1-3 میلی متر است و از طریق کامپوزیت نورد گرم به شکل موج هایی در می آید تا کشش طولی آن افزایش یابد.
گاز طبی دارای حجم زیاد و پوشش وسیع می باشد. با پیشرفت تکنولوژی نساجی، انواع جدید گازهای تخصصی در حال افزایش است.